Vandaag weer op pad met de Stokke. De zon scheen af en toe en we hebben lekker gewandeld door de buurt met oom Sjoerd. En…Nikè ging voor het eerst met mama naar het Sarphatipark!
Bij de Coffee Company, op schoot bij haar oom Sjoerd, voelde Nikè zich goed op haar gemak. En wij ook, want de Panna Montata smaakte uitstekend.
Vanmorgen hebben we het lekker rustig aan gedaan, Nikè bleek ook heerlijk te kunnen slapen bij ons in bed. Joukje voelt zich intussen ook alweer wat beter, zeker ook omdat er nu echt iets concreets wordt gedaan aan het probleem met haar blaas.
Nikè houdt van uitstapjes, dat is inmiddels wel duidelijk. Onderweg met de kinderwagen is ze rustig en alert, ze vindt het allemaal prima. Vanmiddag de eerste kennismaking met de Amsterdamse horeca, in café Krull bij het Sarphatipark. Aldaar kwam ook ome Didi haar bewonderen.
(met ‘zio Diego’) (en op de arm bij papa)
Bedankt Jan en Willemien en Esther en Tanja voor jullie hulp deze week! De afgelopen week is goed verlopen. De eerste week dat ik weer aan het werk was. Dankzij jullie stond Joukje er niet alleen voor. En naast de zorg voor Joukje en Nikè zijn er ook allerlei klusjes in huis opgeknapt: heel fijn.
Naast de hulp was er ook nog bezoek van Inge en Isis. Bedankt voor jullie mooie boek ‘Kikker en beertje’ van Max Velthuis. Zo te zien vindt Isis het wel leuk om op Nikè te passen, misschien kan ze dan over een tijdje ook het boekje voorlezen!
En dan nog zomaar wat foto’s van Nikè, volgens Esther was ze alweer veranderd, maar het was ons eigenlijk nog niet opgevallen…
In het kader van het project ‘Joukje en Nikè samen naar buiten’ werd ik gisteren door Arnd Jan ‘gedwongen’ me aan te kleden en met hem en Nikè in de baby-Bjorn (geleend van Tan, Jan en Koen) te gaan wandelen. Na twee blokjes hebben we in een rustig restaurantje een kop thee gedronken om uit te rusten. Het heeft me inderdaad goed gedaan even buiten geweest te zijn.
Vandaag met oma Willemien en opa Jan ook een blokje om geweest. Voor het eerste met de Stokke-kinderwagen. We zijn naar ‘Maminette’ gelopen, om de hoek (waar in 1974 mijn kinderwagen is gekocht) Onderweg fluisterden twee jonge vrouwen toen wij passeerden ‘Kijk, een Stokke”
Na vele verhalen en foto’s geplaatst door Arnd Jan, moet mama het ook leren, dus hierbij mijn verhaaltjes en foto’s.
Vandaag is de lactatiedeskundige van het borstvoedingscentrum langs geweest. We hadden haar hulp ingeschakeld omdat de melkproductie niet voldoende leek. Het was een heel zinvol consult met veel handzame tips gegeven. Bovendien heeft de lactatiedeskundige (Nina) een schema samengesteld dat voor mij haalbaar is. Ik ben immers veel tijd kwijt met voeden (borstvoeding, flesje eerder afgekolfde melk, flesje kunstvoeding en weer kolven voor de volgende ronde) en bovendien kost de catheter ook veel tijd. Het nieuwe schema gaat morgen in en ik voel nu al een opluchting.
Nikè is gewogen door Nina; 4390 gram. Heel goed aangekomen.
Nikè is soms (met name ’s nachts) ontroostbaar (overprikkeling, krampjes?) We hebben gemerkt dat ze van af en toe inbakeren heel rustig wordt. Met haar bijzondere gezichtsuitdrukkingen is ze dan om op te vreten…
Helaas, helaas, het gewone leven komt weer een klein beetje terug. Vandaag moest ik weer aan het werk. Gelukkig hoefde Joukje de dag niet alleen door te brengen, want Tanja kwam op bezoek. Ze heeft Joukje geholpen met van alles en nog wat en ook nog tijd gevonden om een heerlijke pastasalade te maken waar we zelfs twee dagen mee vooruit kunnen. Fijn!
(op schoot bij Tanja tijdens de gehoortest)
Nikè was vandaag een beetje veel wakker. Misschien was ze wel een beetje van streek door die mevrouw van het consultatiebureau die langskwam voor de gehoortest… haar oren zijn in ieder geval 100% in orde.
(tot nu toe een beetje weinig moeder en dochter, daarom meteen maar 2 heel mooie foto’s)
Nikè is morgen al weer twee weken oud. Ze is de laatste dagen rustiger geworden, waarschijnlijk door het aangepaste voedingsschema. Maar het kan ook komen doordat ze telkens van die leuke verrassingen via de post krijgt. Haar garderobe is al behoorlijk uitgebreid: rompertjes, jurkjes, een rokje, mutsjes, sokjes, noem maar op. Even een paar voorbeelden, de rest volgt binnenkort.
Vanmorgen kwamen Greet en Eric op bezoek. Ze gaven Nikè haar eerste rokje, waar ze volgend jaar zomer zeker veel plezier van zal hebben.
En vanmiddag kregen we bezoek van opa en oma Koekkoek. We hebben gezellig samen gegeten, oma Koekkoek had haar beroemde kip tandoori meegenomen! Dat is natuurlijk erg lekker op zo’n herfstachtige dag, zeker in combinatie met donker bier. En opa Koekkoek heeft geholpen met het verzendklaar maken van de geboortekaartjes! Ze zijn nu bijna allemaal op de bus, dus morgen of overmorgen kun je er een verwachten!
Gisteren was best een zware dag voor ons. Na de bevalling bleek dat Joukje’s blaas toch wel flink in de verdrukking was gekomen, en werd een catheter aangelegd om de blaas rust te geven. Omdat het herstel niet zo snel bleek te gaan werd die catheter de volgende dag vervangen door een nieuwe, en daarna weer een nieuwe die een week moest blijven zitten. Best lastig, want het maakt je natuurlijk een stuk minder mobiel. Gistermiddag zou de catheter worden verwijderd. Eerder deze week had Joukje ook een blaasontsteking opgelopen (komt veel voor bij catheters). Kennelijk had de blaas nog onvoldoende rust gehad want het bleek weer niet mogelijk om voldoende te plassen. De uroloog werd geraadpleegd maar die bleek onbereikbaar en het duurde tot na negen uur gisteravond voordat we antwoord kregen op onze vragen. De uitkomst is dat we a.s. maandag een afspraak hebben om alles door te spreken en te bepalen hoe het verder gaat.
Een ander punt is dat de verloskundige afgelopen donderdag vond dat Nikè onvoldoende was aangekomen. Mede daarom wilde ze graag dat we even een check zouden laten doen door de kinderarts op de VU. Dat was afgelopen donderdagmiddag. De kinderarts kon gelukkig niets ernstigs vinden, en haar conclusie was dat Nikè waarschijnlijk toch te weinig borstvoeding binnenkrijgt. Ze heeft een behoorlijk strak voedingsschema opgesteld (elke drie uur borstvoeding, flesvoeding met moedermelk, flesvoeding met Nutrilon en kolven van moedermelk). Dat betekende voor ons dus 1,5 uur op, 1,5 uur slapen. Oef. Op vrijdag ben ik met Nikè teruggegaan naar de kinderarts voor een nieuwe check, terwijl Joukje bij de afdeling verloskunde met de catheter bezig was. Gelukkig was de kinderarts tevreden, het voedingsschema kon iets worden versoepeld, en we hebben a.s. maandag weer een afspraak.
Gelukkig hebben we veel support gehad van Sjoerd, Jan & Willemien, Mirjam & Niels. We proberen zoveel mogelijk rust te nemen, gezond te eten en natuurlijk optimaal voor Nikè te zorgen.
Bedankt voor de mooie, leuke en lieve kaartjes die we al hebben ontvangen. De geboortekaartjes zijn gedrukt, ze komen er echt spoedig aan!
Vanmiddag kwam Jelmer op bezoek en nam voor de gelegenheid Mare mee. Wat een verschil tussen de grote Mare en de kleine Nikè. Onvoorstelbaar dat Nikè waarschijnlijk over een maand of 10 ook zo groot is!
Nikè keek Mare af en toe met grote ogen aan, maar het was wel opletten geblazen, want Mare kan nog niet echt voorzichtig een klein babytje aaien.
Nikè maakt elke dag ontzettend veel nieuwe dingen mee. Ten eerste komen er telkens nieuwe interessante mensen op bezoek die haar allemaal lachend aankijken. In de afgelopen dagen waren dat opa Jan en oma Willemien, en opa Jan en oma Maria.
Daarnaast nog diverse ooms en tantes: oom Sjoerd, tante Tania en oom Tjerk, tante Jitske en oom Rob.
Verder was er gisteren een mevrouw van het consultatiebureau voor de hielprik. En vandaag was heel bijzonder want Nikè is met mama onder de douche geweest. Daarna hebben we het pakje aangetrokken dat Joukje in 1974 ook aanhad. Het staat haar erg goed, maar het past maar net want Nikè is met haar 56 cm echt een grote baby!
En omdat het vandaag zulk stralend weer was, mocht ze ook nog met papa naar buiten in de Babybjorn! Echt fantastisch om zo door de wijk en door het park te lopen! Nikè sliep vooral, maar volgens mij vond ze het zonlicht erg lekker!
