aj’s spinsels

Net even aan het checken what all the fuss is about. Twee ultrasimpele sites, Twitter en Jaiku, zijn in ultrakorte tijd gaan rondzingen in de blogosphere. Binnen een week na lancering in de NRC??? Geek to mainstream in 7 dagen, phew.

Wat doen ze? Bij Twitter draait het om de simpele vraag: “What are you doing?” Daar mag je in 140 tekens een antwoord op geven.

Vervolgens kan iedereen kan dan volgen waar je bent, wat je doet en wat je denkt. Niet alleen op de Twitter site zelf, maar ook via IM of op je mobiel.

Je moet jezelf wel heel erg interessant vinden als je denkt dat anderen daarop zitten te wachten, maar maybe it’s just me…

Share This

Friis en Zenström pakken het slim aan. Waar Youtube keihard gegroeid is en nu wanhopig op zoek is naar een business model heeft Joost het van meet af aan al op een rijtje. Meer revenue uit slimme, niet-interuptieve advertising modellen en minder operationele kosten door peer-to-peer technologie.

Ze zijn bovendien vriendjes aan het worden met grote contentleveranciers zoals Viacom. Datzelfde Viacom heeft deze week een megaclaim van 1 miljard dollar bij Youtube neergelegd… Als die claim zou worden toegewezen is het einde verhaal voor Youtube.

Adverteerders zien zapgedrag vaak nog als een bedreiging. Think again. Zappen hoort bij kijken. Joost heeft dit goed begrepen: adverteerders helpen je om jouw content te vinden, over meerdere kanalen, tijdstippen, etc. Embrace zapping.

Ook een paar kritische vragen:

1. Waarom gaat Joost uit van indeling in kanalen? Is dat de meest logische indeling voor de toekomst van video content? Of denkt men dat TV kijkers nog niet klaar zijn voor een radicaal andere manier van kijken?
2. Waar staat Joost op de as van massa content vs. niche content? Het peer-to-peer principe is niet geschikt voor kleine niches, omdat hier per definitie onvoldoende kijkers zijn om te profiteren van de voordelen van p2p. Joost is in die zin geen echte Youtube concurrent, want Youtube is juist sterk in niche.

Share This

Interessante observatie van Steve Rubel. Content is tegenwoordig steeds minder gebonden aan één site, maar wordt op talloze plaatsen hergebruikt.

Denk aan het embedden van Youtube filmpjes in blogs, het gebruik van RSS om content te verspreiden en te ’syndicaten’, maar ook aan widgets: het fenomeen dat kleine brokjes functionaliteit geïntegreerd kunnen worden in andere sites of op je desktop.

Overigens gebruikt Godin hiervoor de term ‘mashup’.

De hele notie ‘pageview’, één van de belangrijkste rekeneenheden in de online advertising, verliest daarmee aan betekenis:

“People now measure success not by how many people are on the site but by how many people interact with the content no matter where it lives.”

Wat doen mediabureau’s met dit gegeven?

Share This