aj’s spinsels

Mooie presentatie van Tara Hunt, inspirerend onderwerp. Via marikaya.com.

Share This

Richard van Hooijdonk schrijft op Marketingfacts over co-creation: het betrekken van consumenten bij productontwikkeling. Hij noemt de bekende voorbeelden: M&M’s, Fiat, Dorito’s.

Een paar citaten:

[…] consumenten moeten de hoofdrol krijgen in het bedenken van nieuwe producten en het innoveren van bestaande producten. Dit heet ‘co-creatie’, waarbij de klant steeds vaker ‘in control’ is. Hij bepaalt immers wat goed voor hem is.

Niet het bedrijf maar gebruikers testen het producten en geven kritische input.

Ik hoop niet dat dit straks voor alle producten geldt. Ik vind het bijvoorbeeld erg fijn dat Fiat doorgaans een aantal goede crashtests doet voor ze een nieuw model lanceren. Of wil Fiat dat bij de nieuwe 500 ook aan de consument overlaten (’die weet zelf wat goed voor hem is’)?

Bij cosmetica zie ik het wel zitten dat consumenten de producten testen in plaats van konijntjes en muizen. Als je wat uitslag krijgt ga je gewoon weer online en pas je de chemische samenstelling een beetje aan, in samenspraak met je medeconsumenten uiteraard.

Begrijp me niet verkeerd. Ik denk dat het betrekken van consumenten bij je bedrijf, bij je producten en diensten veel toekomst heeft. Maar ik denk ook dat we nog in een heel pril stadium van die ontwikkeling zijn.

Een aantal vragen:

• Hoe richt je het proces in? Kook je een aantal ideeën voor? Of geef je ze de mogelijkheid om zelf met ideeën te komen?
• Aan verschillende producten hangt een verschillend prijskaartje. Neem je de prijs mee in het co-creatie proces? Zo ja, hoe?
• Hoe zorg je dat consumenten op één lijn komen? Is er een rol weggelegd voor een woordvoerder die namens de consumenten met het bedrijf praat? Of kan iedereen rechtstreeks zijn zegje doen?
• Welke markten/producten lenen zich het best voor co-creatie? Kan ik binnenkort ook samen met andere consumenten mijn ideale Rabobank spaarrekening ontwerpen met 4% rente?

Any ideas, Richard?

Share This

De meeste woordenboeken beschrijven de taal zoals die gebruikt wordt. Niet zoals die gebruikt zou moeten worden. Als mensen ‘waaide’ zeggen in plaats van ‘woei’ dan komt het in het woordenboek. Wat neerlandici daar van vinden doet er niet toe: als een woord vaak genoeg gehoord wordt, zal het vroeg of laat in het woordenboek terecht komen.

In ‘The Oxford English Dictionary‘ staat het woord ‘mcjob’. De omschrijving luidt: ‘an unstimulating low-paid job with few prospects’. Uiteraard wordt gerefereerd aan een baan bij McDonald’s. Ik had nog nooit van het bestaan van het woord ‘mcjob’ gehoord. Tot McDonald’s afgelopen week in actie kwam tegen de definitie zoals die in het woordenboek staat. Volgens het concern is de huidige omschrijving ‘uit de tijd, onjuist en beledigend’. Bovendien zou uit onderzoek blijken dat 69% van de Britten het woordenboek wil veranderen. Er is een website geopend (www.changethedefinition.com) waarop een petitie kan worden getekend.

Het woord McJob dook op in de jaren tachtig en werd in 1991 bekend door het boek Generation X van Douglas Coupland.

Wat wil McDonald’s met de actie bereiken? Zijn ze echt zo naïef te denken dat het woordenboek zal worden aangepast? Zijn ze vergeten dat een woordenboek beschrijft hoe de taal gebruikt wordt? Als de Oxford English Dictionary daar aan begint is het einde zoek. Wie een woordenboek wil aanpassen moet de taal aanpassen. En hoe kunnen toekomstige generaties Generation X begrijpen als de oorspronkelijke betekenis van McJob niet meer in het woordenboek staat?

Waarschijnlijker is dat ze publiciteit willen genereren om de goede kanten van werken bij McDonald’s onder de aandacht te brengen van (potentiële) werknemers. Het is de vraag of dat gaat lukken. Het eerste resultaat van de actie is in ieder geval dat het woord McJob en de ‘beledigende’ betekenis nu bekender zijn dan ooit, en wellicht aan de vergetelheid zijn ontrukt. Het volgende PR moment zou de aanbieding van de petitie kunnen zijn, en daarna volgt waarschijnlijk de weigering van het woordenboek om de omschrijving aan te passen. Als je die momenten wilt benutten heb je goede spin doctors nodig.

Overigens heeft McDonald’s vorig jaar ook al geprobeerd om het imago in de arbeidsmarkt op te poetsen. Toen gebruikte men de slogan: “McProspects - over half of our executive team started in our restaurants. Not bad for a McJob.” Met andere woorden: McJobs geven goede vooruitzichten - kijk maar naar de samenstelling van ons management. Kijk, als je het omgekeerde kunt aantonen, dus dat meer dan de helft van de burgerflippers ergens in de directie komt, prima. Maar dit soort drogredeneringen roept eerder vragen op over de samenstelling van de McDonald’s directie.

Share This

Vandaag brengt TechCrunch het gerucht dat Google in de UK een eigen mobiele operator gaat starten onder de vleugels van O2. Deze geruchtenmachine draait al een tijdje op volle toeren. Google zou ook werken aan de ontwikkeling van een eigen telefoon: de Google Phone. Hierop zouden alle mobiele Google services standaard zijn geïnstalleerd: Google Maps met local search, Gmail, Gtalk, etc. Het zou de eerste keer zijn dat Google een fysiek product ontwikkelt. Allemaal zeer speculatief, maar uit de berichten blijkt dat het onwaarschijnlijk is dat Google een potentiële iPhone killer aan het ontwikkelen is.

Sommige analisten houden het erop dat Google alleen mobiele software ontwikkelt die vervolgens op allerlei telefoons gebruikt kan worden. Er zijn al diverse deals gesloten met fabrikanten als Samsung, Motorola en LG om toestellen te leveren met Google software.

Ook Yahoo! is flink aan de weg aan het timmeren op het mobiele vlak. Naast de release van Yahoo! Go 2.0, een geïntegreerde mobiele applicatie met een ‘carousel’ interface waarin o.a. email, maps, nieuws en Flickr photos kunnen worden gebruikt (zie demo).

De grote belofte voor beide bedrijven is natuurlijk de mogelijkheid hun mobiele services te voorzien van advertenties, die afhankelijk zijn van de intent en de locatie van de consument. Maar om die droom te verwezenlijken zijn ze wel afhankelijk van handset fabrikanten en carriers. En die hebben zo hun eigen ambities.

Misschien zijn de constante geruchten over een eigen telefoon en eigen netwerken wel bedoeld om de fabrikanten en carriers te laten weten dat ze niet onmisbaar zijn…

Share This

Gisteren besteedde Marie-José Klaver in nrc.next aandacht aan het feit dat 10 jaar geleden de eerste weblogs verschenen. Opvallend is de kop van het stuk: “‘Hoera, het blog is jarig. ‘Overschat genre’ moet journalistieke mores leren.”

Dat ‘overschat genre’ lijkt om een parafrase van een citaat te gaan, afkomstig van Henk Blanken van het Dagblad van het Noorden. Hij zegt: “We zien blogging geregeld aan voor iets groters dan het werkelijk is. […] Ook in de toekomst zal slechts een minderheid willen publiceren.”. Kennelijk gaat Blanken er vanuit dat ‘we’ verwachten dat in de toekomst vrijwel iedereen gaat bloggen. Ik weet niet waar hij dat inzicht vandaan haalt, maar het punt is dat nrc.next in deze uitspraak kennelijk aanleiding ziet om meteen maar ‘overschat genre’ in de kop te zetten. Dat is wel erg kort door de bocht in een artikel ter gelegenheid van het 10-jarig bestaan van het weblog.

Maar er is meer. Aan het eind van het artikel schrijft Klaver - overigens zonder bronvermelding - dat ‘traditionele’ journalisten moeite hebben met het ontbreken van journalistieke mores op weblogs. Waarom hebben journalisten toch steeds de neiging om weblogs langs de journalistieke maatstaf te leggen? Er zijn talloze webloggers die volstrekt geen journalistieke pretenties hebben en desondanks (of wellicht juist daardoor) toch een groot publiek boeien. Waarom zou het een niet naast het ander kunnen bestaan?

Weblogs kunnen mensen mobiliseren, informeren, inspireren en vermaken. Ze kunnen ook zaken aan de kaak stellen, schandalen blootleggen en invloed uitoefenen, ook op een ‘journalistiek verantwoorde’ manier. Maar dat is geen vereiste. Uiteindelijk bepaalt de consument wel wat hij leest, en veel weblogs zullen maar voor een gering aantal mensen interessant zijn. Lang leve de long tail!

Met dergelijke kritiek, tendentieuze koppen en kleinerende typeringen als ‘digitale dagboekjes’ (Menno Hurenkamp in De Groene Amsterdammer, nr. 23/2006) kun je je afvragen of journalisten zich in hun berichtgeving over weblogs soms niet teveel laten leiden door angst voor ‘oneerlijke’ concurrentie. Dat zou jammer zijn, want een omvangrijk fenomeen als het weblog verdient een heldere, objectieve beschouwing. Zeker in nrc.next, dat zich toch profileert als de krant van de nieuwe media-generatie.

Update Geestig, ik zie net dat in de online versie van het artikel de door mij gewraakte kop is vervangen door een andere: “Weblog is waakhond zonder mores. Na tien jaar lijken weblogs ‘groter dan ze werkelijk zijn’.” Een stuk beter: de uitspraak van Blanken wordt nu letterlijk geciteerd en het vermanende vingertje ‘moet journalistieke mores leren’ is eruit. Zou Klaver een hartig woordje met de koppenmaker hebben gesproken?

Share This

Wat opvalt in de hele ABN AMRO affaire is dat het steeds weer gaat over de vraag wie er nou eigenlijk iets te zeggen heeft over de bank. De aandeelhouders? De raad van bestuur? Of raakt de gang van zaken rond de bank het belang van ‘alle Nederlanders’ en moet de staat zich erin mengen?

Maar wat hebben de klanten van de bank eigenlijk te vertellen? Formeel gesproken helemaal niets. Klanten stemmen met hun voeten, zegt een winkelier. Als het ze niet bevalt blijven ze weg. Bij ABN AMRO stemmen ze waarschijnlijk via internetbankieren. Als ze onrustig worden over hun spaartegoeden is overboeken naar een andere internet spaarrekening zo geregeld. Als het stof aan de Zuidas is neergedaald kun je altijd nog kijken of je terug wilt.

Uiteraard is er de bank alles aan gelegen om onrust onder consumenten te voorkomen. De maatregelen die ze hebben genomen variëren van een brief aan alle klanten tot een online vragenlijst met geruststellende antwoorden. Grappig is wel dat ABN AMRO steeds herhaalt dat er ’slechts enkele tientallen klanten’ hun relatie met de bank hebben opgezegd. Zijn ze van plan dit steeds te actualiseren? Hebben ze het volgende week over ‘een kleine honderd’? En wat voor klanten betreft het: zijn dit studentenrekeningen of beursgenoteerde ondernemingen?

Ondertussen wordt op verschillende manieren geprobeerd klanten te mobiliseren om samen een vuist te maken. Vorige week schreef Joost Steins Bisschop een stukje in het FD (vandaag op Frankwatching), waarin hij de suggestie deed om spaartegoeden massaal over te boeken naar een derdenrekening van een notaris om zo een pressiemiddel tegen de ’struikrovers’ te hebben. Ook is er de site www.abnamro-clients.com, waarop je je kunt aanmelden als lid van de ‘Vereniging klanten ABN AMRO bank’. En op deze blieb vind je onder meer een voorbeeldbrief ‘mogelijke opzegging’ en allerlei discussies onder bezorgde rekeninghouders.

In theorie kunnen consumenten elkaar dankzij internet sneller vinden, een klein clubje kan sneller groot worden en meer macht uitoefenen. De Consumentenbond is daarbij vergeleken niet meer van deze tijd. Wel is het maar zeer de vraag of de bezorgde rekeninghouders weten wat ze willen met hun macht. Wat is nu werkelijk in hun belang? De aandeelhouders kunnen altijd nog gaan voor de hoogste bieder, maar de consument?

Share This

Deze week maakte Amazon bekend online muziek te willen gaan verkopen. De markt voor legale muziek downloads wordt op dit moment gedomineerd door de iTunes Music Store. Volgens cijfers van januari 2007 heeft Apple 80% van de wereldwijde markt in handen (volgens Wikipedia).

Hoe denkt Amazon marktaandeel van Apple af te pakken? Heel simpel: geen copyright beperkingen. Je downloadt gewoon mp3 bestanden die op alle pc’s en mp3 spelers kunnen worden afgespeeld. Een groot voordeel ten opzichte van iTunes, waar alle muziek geleverd wordt in het AAC formaat, beveiligd met het FairPlay DRM systeem. In de praktijk betekent dit dat muziek van iTunes niet op alle apparatuur is af te spelen.

Amazon kondigt verder aan dat het volledige muziekaanbod van EMI online beschikbaar zal zijn, als losse tracks of als albums. EMI is de op drie na grootste platenmaatschappij ter wereld, met artiesten als Coldplay, Norah Jones en Joss Stone.
Eerder werd al bekend dat ook Apple een dergelijke deal met EMI heeft gesloten: alle muziek zal DRM-vrij gekocht kunnen worden in een hogere kwaliteit dan normaal (256Kbps). Het lijkt er dus op dat Apple en Amazon echt de strijd zullen aangaan. Amazon staat bekend om zijn klantgerichtheid en de beroemde recommendation engine, die juist ook bij muziek kan helpen om discovery te faciliteren. Kan best eens spannend worden dus.

Jeff Bezos vs. Steve Jobs….what a fight.

Share This

Prikkelend artikel in nrc.next van afgelopen woensdag: ‘Eigen baas met vangnet’. Het gaat over het fenomeen dat werknemers als ondernemer een eigen project opstarten, terwijl ze in dienst blijven van de baas.

Getalenteerde werknemers die voor zichzelf beginnen: een flinke domper voor ondernemers. Kennelijk zijn er werknemers met ideeën die binnen de bestaande bedrijfsprocessen niet tot bloei komen (’als ze mijn idee nu niet snel oppikken, dan ben ik weg’). Door een werknemer juist de kans te geven zijn/haar plannen binnen het dienstverband uit te werken hou je het human capital misschien binnenboord. Maar ook als die werknemer uiteindelijk toch besluit om zelfstandig verder te gaan (spin-out), kun je dat faciliteren: een partnership aangaan of bijvoorbeeld een stake nemen als informal investor. Zo blijf je betrokken bij de business en kan het zelfs nog rendement opleveren.

Een aantal grote Nederlandse bedrijven brengt dit inmiddels in de praktijk. In het artikel worden KPN, Nedcar, Sara Lee, en Philips genoemd. KPN heeft speciaal hiervoor een afdeling Idee Management opgericht. Bottom up innovatie in plaats van top down.

Maar er is nog een aspect. Oudere, ervaren werknemers zijn duur. Hun beloning is vaak niet meer in verhouding met hun toegevoegde waarde. Tegelijkertijd zijn dit ook de mensen die als ze er op hun 55e uitstappen dolgraag voor zichzelf beginnen (’een jongensdroom’). Zou het voor beide partijen niet beter zijn als ze dat al veel eerder hadden gedaan? Met hulp van de werkgever?

Share This

Last.fm heeft onlangs plannen bekend gemaakt om ook online videoclips te gaan aanbieden. Gisteren verschenen inderdaad de eerste clips op de site. Voorlopig nog van independent labels, maar er zijn deals gesloten met grote partijen als EMI en Warner. Het ultieme doel is om alle videoclips die ooit gemaakt zijn aan te bieden.

Last.fm is bekend geworden met “recommendation radio”: het online streamen van muziek op basis van een recommendation engine a la Amazon. Je voorkeuren worden automatisch vastgelegd met een zgn. ’scrobbler’, een tooltje dat registreert wat je luistert op je iPod of je pc. Inmiddels zijn er 20 miljoen actieve gebruikers.

Een mooi vooruitzicht: een muziekvideo station dat aan een stuk door clips uitzendt die aansluiten op jouw voorkeuren en die van gelijkgestemden, waardoor je steeds nieuwe muziek ontdekt. Dan vraag ik me af waarom ik nog naar MTV zou kijken.

Het ultieme toekomstbeeld is natuurlijk dat het social recommendation principe wordt toegepast op alle video content en tv die we kijken. Een extra knop op je afstandbediening: “show me something you know i like”. Voorwaarde is wel dat alle kijkgedrag per persoon ergens centraal wordt opgeslagen, lastig als je met meerdere mensen tv kijkt. En dan zijn er ongetwijfeld nog allerlei privacy- en rechtenkwesties. Maar in the long run lijkt het me onvermijdelijk dat er zoiets komt.

Over Last.fm: de vraag is wel hoe ze geld gaan verdienen. De tarieven van het online streamen van muziek zijn flink verhoogd, video zal nog duurder zijn, ook qua bandbreedte, dus er zal spoedig een inkomstenbron gevonden moeten worden. Eén bron is in ieder geval de kickback van de muziek die via de site verkocht wordt, maar het is de vraag of ze het daarmee redden. Adverteren met video overlays zoals Youtube dat sinds kort doet?

Een concurrent voor Last.fm: MOG, een social network op het gebied van muziek. Hun credo: “Discover people through music and music through people”. Net als Last.fm leggen ze met een scrobbler vast waar je naar luistert. Op basis daarvan ontstaat vanzelf je MOG profiel. Vervolgens kun je rond je muziekvoorkeuren een netwerk van vrienden opbouwen, die jou weer op het spoor brengen van andere muziek. Maar het wordt pas echt leuk met MOG.TV, een mashup van MOG met YouTube. MOG.TV geeft je in feite je persoonlijke MTV kanaal, met clips van YouTube, gebaseerd op jouw voorkeuren.

Move over, MTV, you’ll soon be history.

Share This

Er wordt veel gepraat, geblogd en geschreven over de kansen die social networks bieden voor adverteerders. Misschien een goed moment om eens een aantal - heel verschillende - verschijningsvormen van user affiliate marketing op een rijtje te zetten.

1. Profielen Een merk of een merkgerelateerd character als ‘persoon’ binnen een social network. Deze persoon kun je toevoegen aan je vrienden en de profielpagina biedt ruimte voor allerlei content. Zie bv. automerk Scion op MySpace of Wendy van T-Mobile op Hyves.
2. Branded content Steeds vaker kom je branded content tegen die je gemakkelijk kunt toevoegen op je eigen profielpagina: widgets, badges etc. Veel mogelijkheden: muziek, video, game en andere meer interactieve vormen. Dit kan dus heel simpel een Youtube filmpje zijn, maar ook een skin voor je eigen content, zoals Photobucket heeft gedaan met hun PlayStation 3 Spiderman skin. Dat heeft trouwens nog een rel opgeleverd omdat MySpace vond dat deze branded content in strijd was met hun voorwaarden. Vaak kun je een widget die je bij iemand anders ziet staan gemakkelijk overnemen in je eigen profiel.
3. Branded social networks Het merk zelf faciliteert / verbindt zijn naam aan een social network. Een voorbeeld is het eerdergenoemde Join2Grow van Fortis België.

Er zullen vast nog meer smaken zijn / komen. Interessante ontwikkelingen verwacht ik met name op het vlak van widgets. Naarmate social networks en widget aanbieders beter kunnen rapporteren hoeveel exposure / interactie dit oplevert zullen adverteerders bereid zijn hier geld in te steken.

Ik ga zeker nog op zoek naar goede, illustratieve voorbeelden. Tips zijn welkom!

Share This