Echt niet HEMA
Op mijn ‘papadag’ is het vaste prik: als ik van de bakker naar de Albert Cuyp loop ga ik altijd even langs de HEMA in de Ferdinand Bolstraat. Nou vind ik HEMA echt een fantastisch merk. Simpel en desondanks verrassend. Maar vooral: echt en eerlijk. Dat merk je ook aan het personeel, die weten heel goed het HEMA gevoel over te brengen. Ik merkte dat vooral als ik kaas en vleeswaren kocht achter in de zaak. Een stukje boerenkaas, zoveel ons, wat rosbief en ontbijtspek. Op maat gesneden en ter plekke verpakt.
Maar het is verleden tijd. Vanochtend stond er maar één dame achter de koelvitrine met vleeswaren, die gevuld was met voorverpakte onsjes vleeswaren. Op de plek van de kaasvitrine stond nu een kartonnen stelling met iets van chocola. Op mijn vraag of ik ook een stukje kaas kon kopen werd ik verwezen naar een koelvitrine met een sterk beperkt assortiment, in plastic verpakt. De mevrouw van de bediening moest er zelf ook nog steeds aan wennen. Geen onderonsjes meer met haar klanten, geen plakjes worst meer voor de kinderen.
Deze verandering komt net op het moment dat HEMA de prijzen van kaas en vleeswaren heeft verlaagd. Tja, goedkoop was het volgens mij altijd al, maar het gevoel was bijzonder. Nu dat eraf is voelt het goedkoop, in de negatieve zin van het woord. En dat is een heel verschil.
Jammer, voor mij een reden minder om bij HEMA binnen te lopen. Ik hoop niet dat dit een voorbode is van een verdere uitholling van het HEMA gevoel. Begin juni werd HEMA overgenomen door de Britse private equity firm Lion Capital. Ik ben benieuwd wat ‘echt HEMA’ daar betekent.
tags:hema